European fish stock will decline further

European fishery ministers have met again this December and once again decided that managing fish stocks at Maximum Sustainable Yield (MSY) levels is not their cup of tea. Instead they are more concerned with job retention in a dark economic times. They fail to see that not complying to the sustainable part from MSY could mean that a whole industry might collapse in a couple of years.

The quota for north sea herring got increased by 100% instead of the advised 15% increase. According to Dutch secretary of Agriculture the increase shows that long-term management plans:"It also shows that sustainabilty, which we as European Union pursue, is an economical success."

Seas at risk

Volkskrant: (Dutch)Nederlandse vissers mogen twee keer zo veel haring vangen

Vet-taks

Vanochtend stond op de opiniepagina van de volkskrant een stuk geschreven door Michiel Bussink, auteur van “Ik eet dus ik ben”. Het stuk is een reactie op het voorstel van de Raad voor Volksgezondheid en Zorg  (RVZ) om een “vet- en voedseltaks”  in te voeren en daarmee overgewicht te bestrijden. Een verhoogde belasting op voedsel lijkt mij in tijden van recessie geen goed idee maar is een vet-tax de oplossing om welvaartsziekten te bestrijden?

Het beeld  van een dikke twintiger die in een te krap shirtje met uitpuilende buik een hamburger naar binnenschuift is een beeld dat iedereen wel heeft gezien,  maar obesitas is slechts één van de welvaartsziekten waar we last van hebben en vet is niet de enige oorzaak. Verhoogde bloeddruk, hart- en vaatziekten zijn o.a. het gevolg van een langdurige overmatige inname van zout. En ook het gebruik van teveel suikers leidt tot welvaartsziekten.

Het probleem zit hem dan ook niet zozeer in het feit dat mensen vet, zout of zoet eten maar wel in de mate waarin ze dat doen. De belangrijkste reden dat er in veel gevallen in te grote mate zout, zoet en vet wordt geconsumeerd is gelegen in de vele bewerkingen die voedsel ondergaat om er een aantrekkelijk langdurig houdbaar product van te maken. Zou een belasting op bewerkt voedsel en niet op vers voedsel een eerlijkere aanpak zijn om welzijnsziektes aan te pakken? Ook hier zitten natuurlijk een aantal haken en ogen aan. Is het pasteuriseren van melk een bewerking of het malen van granen tot meel. Waar trek je de grens, zodra er iets toegevoegd wordt of alleen wanneer het specifieke stoffen betreft?

Michiel Bussink stelt in zijn stuk een verhoging van de brandstofbelasting voor met als doel mensen lokaler te laten eten. Dit is een doel waar ik ook achter sta en ik denk dat de brandstofbelasting best verhoogd kan worden. Maar ik denk niet dat een verhoging van de accijns ertoe leidt dat mensen minder of anders gaan eten. Zolang consumenten niet beter weten en lokaal/biologisch eten duurder is dan voedsel in de supermarkt zal er zeker geen verandering in het eetpatroon van mensen optreden. Stimuleringsmaatregelen om gezond en lokaal te eten werken beter, bijvoorbeeld zoals Bussink voorstelt: “voer de schoolmaaltijden in. Zoals in Italië, waar elke dag een miljoen biologische schoolmaaltijden wordt geserveerd. Kinderen leren daardoor wat fatsoenlijk samen eten is: ze zullen na schooltijd veel minder de aandrang hebben te snacken. Als ze dan ook nog als onderdeel van de biologieles zelf de worteltjes verbouwen in de schooltuin, krijgen ze als vanzelf wat beweging.”Of de gevolgen daarvan positief uitpakken zal moeten worden onderzocht en dat zal geld en vooral ook tijd kosten. Maar je begint bij het begin en geeft kinderen de kans om te ontdekken dat lekker eten ook natuurlijk kan zijn.

Shiso

Voor de herboristenopleiding moesten we vorig jaar een monografie van een kruid maken, deze kwam ik net weer tegen op de computer. Omdat het een plant is die het in Nederland ook goed doet maar hier niet veel voorkomt (behalve in speciaalzaken waar 10 bladeren 2,50 kosten) en dus niet zo bekend is post ik hier een deel van het stuk:

Plant kenmerken
Naam:

Perilla frutescens
Synoniem: Perilla ocimoides
NL: Perilla, Shiso, wilde sesam, zwarte netel.
Eng: Beefsteak plant, Wild coleus, Chinese basil.

De naam ‘Perilla’ is mogelijk afgeleid van een originele, lokale naam, of van het Latijnse ‘pera’ dat ‘zak’ of ‘tas’ betekent en op de vorm van de bloemen zou slaan. Het is ook mogelijk dat de naam van ‘parel’ (‘perle’ in middel-Engels) is afgeleid. ‘Frutescens’ is afgeleid van het Latijnse ‘frutex’ wat struik of kruid betekent.
De meest gangbare naam in Nederland, shiso, is rechtstreeks overgenomen uit het Japans. Dat de plant in het westen ook bekend staat als Wilde Sesam komt doordat dit een rechtstreekse vertaling is vanuit het Koreaans (deulkkae of kkaennip). Zowel de plant als het zaad wordt Wilde Sesam genoemd, wat kan leiden tot verwarring wanneer kookboeken of recepten vanuit het Koreaans naar het Nederlands of Engels worden vertaald. De plant is niet nauw verwant aan de sesam (Sesamum indicum). Beefsteak plant zou slaan op de bloedrode kleur van de bladeren die zeker tegen het einde van de zomer groot en donker van kleur zijn.
Het geslacht Perilla behoort tot de Lamiaceae of lipbloemenfamilie. Deze familie dankt zijn naam aan de vorm van de kroonbladeren. Deze zijn vergroeid tot een boven- en onderlip (fig. 3). De bladeren van planten in deze familie zijn tegenoverstaand en ieder paar staat kruislings op de vorige. Veel planten in de lipbloemenfamilie hebben een vierkante stengel, zo ook Perilla.

De Perilla frutescens is de enige soort in het geslacht Perilla, hoewel sommige experts menen drie soorten te herkennen. Er is echter nog geen eenduidig oordeel of dit terecht is en er is dus nog geen taxonomische herverdeling gemaakt. Deze herverdeling gaat niet verder dan het benoemen van verschillende variëteiten. Interessant voor deze verkenning van de plant zijn de 2 variëteiten Perilla frutescens var. frutescens (zowel fig. 4 als 5) en Perilla frutescens var. crispa (ook wel P. frutescens var. nankinensis genoemd). Waar de kleur van de bladeren en stengels van P. frutescens varieert van groen naar donkerrood is de P. frutescens var nankinensis paars van kleur.

Beschrijving:
Perilla is een eenjarige plant die tussen de 0,3 en 1,5 meter hoog wordt. De bladeren zijn eirond en hebben een getand blad, welke veel weg heeft van brandnetelblad. De bladeren en stengels zijn groen tot donkerrood en lichtbehaard. De plant is inheems in Oost-Azië van India tot Japan en is verwilderd in het oosten van de Verenigde Staten.
De plant houdt van een doorlatende grond maar is niet erg veeleisend. Perilla kan goed in halfschaduw groeien. De plant is echter niet winterhard en om goed te groeien moet de temperatuur in de zomer minimaal 18 graden zijn. Om in bloei te komen moeten de dagen korter worden.

Geschiedenis en gebruik:
De plant kent een lange geschiedenis van gebruik, zowel medicinaal als culinair. Zowel de zaden als de bladeren worden gebruikt. In Japan wordt sushi vaak geserveerd op Shiso bladeren. In Korea is kkaennip kimchi een veel gegeten gerecht. Bladeren gebakken in tempura is een lekkernij in grote delen van Azië. De bladeren van de rode shiso levert een kleurstof waarmee gedroogde vruchten worden gekleurd. Uit de zaden wordt een olie geperst die wordt gebruikt als vernis en in linoleum wordt verwerkt. Perilla olie droogt sneller en vormt een hardere laag dan lijnzaad olie. De olie uit de zaden bevat ook meer omega3-vetzuren, in de vorm van alfalinoleenzuur (ALA), dan lijnzaad (Linum Usitatissumum). De zaden van shiso bevatten ongeveer 40% olie met een ALA percentage tussen de 50 en 60%. Lijnzaad levert 30 á 40% olie met een ALA percentage tussen de 35 en 55%. Doordat het gehalte aan ALA zo hoog is zijn er de laatste jaren veel bedrijven op de markt gekomen die zich specialiseren in het vervaardigen van allerhande ‘Perilla omega-3’ producten. Een van de inhoudstoffen is perillartine; dit is een zoetstof die 2000 maal zoeter is dan suiker en daarom ook commercieel van belang is. Dit wordt vooral in Japan gebruikt.

Inhoudstoffen:
Zaden:
 Olie (40%):
- Alfalinoleenzuur (omega-3 vetzuur) 50 – 60%
- Linolzuur (omega-6 vetzuur) 15%
- Oleinezuur (omega-9 vetzuur) 15%
• Rozemarijnzuur
• Flavonoide aglyconen, luteoline, chrysoeriol, quercetine, catehine, apigenine
• Calcium, fosfor, ijzer
• Vitamine C, B1, B2, b3 en betacaroteen

Bladeren:
• Etherische olie (0,2%) er zijn verschillende chemotypes bekend, de meest gecultiveerde is (PA) Deze bevat ongeveer 75% Perillaldehyde.
• Triterpeenzuren
• Flavonoide aglyconen
• Protocatechinezuur
• Anthocyanen
• Calcium, fosfor, ijzer
• Vitamine C, B1, B2, b3 en betacaroteen

Etherische olie:

De volgende 9 chemotypes zijn bekend:
Een chemotype met hoofdbestanddeel Perillaketon, deze is giftig en heeft regelmatig geleid tot dood vee in de wei. Een chemotype met als hoofdbestanddeel phenylpropaan. Een chemotype met hoofdbestanddeel citral en perillen. Het chemotype met als hoofdbestanddeel Perillaldehyde wordt het meest gecultiveerd, hier wordt ook een zoetstof uit gewonnen voor de voedingsindustrie. Het citral chemotype is interessant voor de winning van citral, die in de parfumindustrie veel wordt gebruikt. Het phenylpropaan chemotype kan gebruikt worden in de farmaceutische industrie en is giftig door het myristicinegehalte. De etherische olie met chemotype rosefuran, wordt gebruikt als bron voor roosfuran in de parfumindustrie, als goedkoop vervangingsmiddel voor roosolie.

Contra-indicaties:
In Japan komt dermatitis voor bij 20 tot 50% van de werknemers in de Perilla industrie vanwege langdurig contact met perilladehyde.
Perilla wordt normaal gesproken niet begraasd door vee omdat het giftig voor ze is en dit is ook een van de redenen dat de plant zich zo erg heeft kunnen verspreiden over de Verenigde Staten. Toch zijn er gevallen bekend van vergiftiging doordat er aan het einde van de zomer planten geoogst en gedroogd worden met het hooi. De periode dat de planten zaden produceren is ook de periode dat ze de grootste concentratie perillaketon bevatten. Deze stof veroorzaakt longoedeem bij een grote hoeveelheid dieren, alhoewel niet bij varkens en honden. Vanwege deze giftigheid wordt de plant door sommige auteurs als ongeschikt bevonden voor menselijke consumptie. Een internet-zoektocht leverde mij echter geen bekende gevallen van vergiftiging bij mensen, iets wat gezien de mate van consumptie in het Oosten laat zien dat consumptie van de plant geen gevaar oplevert voor mensen.
Perilladehyde en perillaketon zijn onderdelen van de etherische olie van de plant. Omdat deze sterk geconcentreerd zijn in een etherische olie, zou ik het gebruik hiervan zowel uitwendig als inwendig willen afraden.

In verschillende bronnen word aangeraden de plant niet te geven aan zwangere vrouwen omdat er geen onderzoek is gedaan naar eventuele bijwerkingen.
Verhelst meldt dat er mogelijk interacties zijn met medicijnen die bloedverdunnend werken: o.a. anticoagulantia, aspirines, NSAID’s (ibuprofen, indometacine).

Bronnen:

http://plants.usda.gov/java/profile?symbol=PEFR4
http://pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Perilla frutescens
NEWcrop factsheet – David Brenner: http://www.hort.purdue.edu/newcrop/cropfactsheets/Perilla.pdf
Geert Verhelst - Groot handboek geneeskrachtige planten
Ted J Kaptchuk - Handboek Chinese Geneeswijzen
Henny de Lint - De natuurlijke gezondheidswijzer
Thomas J Elpel - Botany in a day, the patterns method of plant identification
http://www.aromatherapie-info.nl/forum/forum_posts.asp?TID=1833&PID=30699#30699
http://en.wikipedia.org/wiki/Traditional_Chinese_medicine
Anti-allergic Effect of Perilla frutescens and Its Active Constituents - Makino 2003
Luteolin as an Anti-inflammatory and Anti-allergic Constituent of Perilla
Frutescens – Ueda 2002
Luteolin as an Anti-inflammatory and Anti-allergic Constituent of Perilla
Frutescens – Banno 2003
http://usa.melvita.com/perilla-oil--organic-certified-melvita-usa,4,1,348,1150.htm

Indian government files biopiracy lawsuit against Monsanto

Representing one of the most agriculturally bio-diverse nations in the world, India has become a primary target for biotechnology companies like Monsanto and Cargill to spread their genetically-modified (GM) crops into new markets. However, a recent France 24 report explains that the Indian government has decided to take an offensive approach against this attempted agricultural takeover by suing Monsanto for “biopiracy,” accusing the company of stealing India’s indigenous plants in order to re-engineer them into patented varieties.


Read more at wakeup-world.com

Organic farmers expand lawsuit against Monsanto

A very interesting case:

PubPat filed a lawsuit on behalf of 60 organic farmers and associated organizations. The farmers want assurance from Monsanto that they will not be sued for patent infringement if their farms become contaminated with the company’s genetically modified crops.
Read the whole blog at blog.nature.com

It's such a crazy idea that a company could sue you for having GM crops in your field that you don't even want just because they hold the rights to certain gene patterns. In an ideal world such GM crops wouldn't exist. In a slightly less ideal world we would treat these runaway GM crops as a form of pollution and Monsanto would have to pay you for contamination of your field and crops.

PubPat site with more info and video.

Our allotment

Since november 2010 we have our own allotment and i thought it would be nice to keep an update of how things progress at the place for future reference. The first thing we did was cut down most of the present growth. The reason we did this was because a) the allotment hadn't been worked in for at least two and a half years and b) a woodchipper would be at the site a week later.

A view of the allotment when we got it.

So we cleared most of the garden, leaving litle more than a lonely pear tree some buddleias, a small willow, a couple of ornamental bushes which I haven't identified yet and some berries.
There were more than a hundred tiles incorporated in the garden. We wanted to make use of these so we build a bed with them.

Tilebed and circular bed made with rooftiles, also already present.

The only plants we have planted so far are rhubarb and chives. The broad beans are almost ready to be put in the garden and yesterday we received jerusalem artichokes which we'll put in next week as well.

Shell's dirty oil

Iets meer dan twee weken geleden heeft er een hoorzitting plaatsgevonden waarbij Shell de handelspraktijken in Nigeria moet komen uitleggen aan de tweede kamer. Aanleiding voor die hoorzitting was onder andere onderstaande uitzending van Zembla van vorig jaar.



link naar een niet-silverlight player

Saul Griffith – Scarcity and abundance

@ Yahoo! Video

Saul Griffith gives a presentation in which he breaks down his energy consumption for his entire life. Including embodied energy and he presents his website .
From 12.30 it gets really interesting, from this point he start to look at the world and the energy consumption and CO2 production of different countries. His company made some prediction models to go with different CO2 levels, where we will be if nothing changes or the changes we have to make to get to an “acceptable” level of climate change. 450 ppm would result in a 2 degrees C increase in global temperature which would still have a drastic impact on the world. He calculates that with current consumption patterns 3 TW (Terawatt) of fossil fuels is the maximum we can consume if we don’t want to pass the 450 ppm CO2 target. With current world consumption calculated to be around 16 TW and a clean energy production of 1,5 TW in place there would be a demand for 11,5 TW of new clean energy sources.


From this point (20.45) the presentation really takes off, because alternatives to fossil fuels are examined, but also what their potential energy might be and at what rate we should be implementing to get to the 450 ppm target.
This presentation is accessible, straight to the point and switches between world scale and personal scale in a very clear and direct way. Highly recommended!

Recente discussies

Deze week heb ik twee discussies gehad met vrienden waarbij beiden mij duidelijk probeerden te maken dat de milieuproblemen die de aarde nu bedreigen zo groot zijn dat er geen oplossing meer mogelijk is. Een verslaving aan techniek, een hoge levensstandaard en schaapachtig consumeren zouden aan de basis liggen van deze problemen. Deze problemen zijn vorige eeuw al ontstaan en onderhand uitgegroeid tot een onstuitbare moloch. Onderdeel van hun redenatie is dat regeringen en wereldleiders hun eigen economische belangen nog steeds laten prevaleren boven een gezamenlijk optreden tegen globale problemen (Kyoto 1997, Kopenhagen 2009 met bijbehorende wikileaks cables) en omdat het zulke gigantische problemen betreft is de invloed van een persoon verwaarloosbaar. Waar dit bij mijn vrienden een nihilistische houding ten opzichte van de wereld ben ik van mening dat de invloed van één persoon wel degelijk uit maakt. En zelfs al mocht dit niet zo zijn dan nog voelt het niet goed om niets te doen.

Maar wat zijn nu precies deze problemen, hoe worden ze gebagatelliseerd, wat kan je doen om er niet of in mindere mate aan bij te dragen. De komende blogs zullen mijn visie hierop weergeven. Hierbij moet ik opmerken dat ik zeker geen expert ben en dat dit slechts mijn interpretatie is van datgene wat ik gelezen heb of ben tegengekomen in discussies. Mochten er hier fouten staan wijs me daar dan op!

Verslaving aan goedkope energie

Peak oil en de daaruit voorvloeiende risicos die moeten worden genomen om energiebronnen aan te spreken leiden enerzijds tot steeds grotere risico’s (BP oil Spill 2010) en tot het aanspreken van steeds vuilere olie bronnen. De netto energie winst van dit soort minderwaardige bronnen is heel laag vergeleken met de opbrengsten uit het verleden. Zo bedroeg de energie input om 100 barrels olie op te pompen ongeveer 1 barrel olie (1:100). Huidige velden hebben een EROI van maximaal 20:1. Bij diepzee boringen, teerzand velden en andere moeilijker te bereiken velden is dat niet meer dan 5:1 vaten. De meest gebruikte aanduiding voor deze verhouding is de Energy Return On Investment (EROI).



De EROI van velden wereldwijd loopt al jaren terug en een lagere EROI betekent dat meer energie nodig is om olie op te pompen en dus minder olie over blijft voor de maatschappij om deze draaiende te houden. Het schept een bepaald perspectief waarmee we kunnen kijken naar voorspellingen van toekomstige productie van velden en de kosten die daar mee gemoeid zijn.

Als voorbeeld bekijken we in het kort de geschiedenis van de Athabasca zand olie velden in Canada. Deze velden werden in 1719 ontdekt maar de eerste productie van de velden begon pas in 1967. Een tweede mijn werd pas geopend in 1978 nadat de olie crisis van 1973 ervoor zorgde dat marktprijzen zo hoog waren dat dit rendabel werd geacht. Een derde mijn werd pas in 2003 geopend door Shell Canada en doordat de prijzen op de oliemarkt blijven stijgen zijn deze mijnen uitgebreid en worden er nieuwe gepland en binnenkort geopend. De velden bevatten ongeveer 1,7 triljoen vaten olie (270×109 m3) maar waarvan ongeveer 10% met huidige technologie te mijnen valt.

De drijvende factor in het mijnen van deze teervelden is het economische kostenplaatje. Het opereren van de velden kost zoveel dat het alleen wat oplevert als prijs van olie hoog genoeg is. Als het 90 dollar kost om een vat olie op te pompen dat voor 100 dollar verkoopt dan is er 10 dollar winst. Dit is voor investeerders en oliemaatschappijen de meest geldige redenatie. Deze gebruiken dan ook het argument dat het economisch rendabel wordt om dit soort lagere rendement bronnen aan te spreken wanneer de olieprijs hoog is. Wat er niet naar voren komt is de hoeveelheid energie die het gekost heeft om deze energie te produceren.

Wanneer over tijd dezelfde (of een mindere) hoeveelheid energie wordt geproduceerd maar tegen steeds hogere energetische productiekosten zal dat een netto energie verlies opbrengen. Wanneer daarbij de vraag niet afneemt zal er dus minder energie beschikbaar zijn per capita. Mocht de vraag wel drastisch afnemen omdat er op alternatieve energie bronnen wordt overgestapt dan zal het niet rendabel zijn om olie te blijven op pompen en dan zal de productie aflopen. Mocht een samenleving zich toch blijven inspannen om olie te produceren dan zal uiteindelijk steeds meer energie naar de productie van energie gaan. Dat kan per definitie niet ad infinitum doorgaan omdat we het hier over een eindige voorraad hebben ().



De wereld olie productie volgt tot nu toe bijna een typische Hubbert curve. Hubbert was als geofysicus in dienst bij Shell en ontwikkelde in 1965 een mathematisch model waarmee de grafiek rechts ontwikkeld werd. Hij berekende dat de U.S. olie productie zou pieken in de jaren 70 waarna er een exponentiële afname zou volgen. Sinds 1980 worden er minder olie ontdekt dan dat er jaarlijks word geproduceerd. En omdat alleen olie kan worden opgepompt die ontdekt is is het aannemelijk dat daar een piek in productie op volgt. (Technologische ontwikkelen zouden deze piek kunnen afzwakken en volgens sommige zelfs kunnen voorkomen. Een volgende post zullen we kijken of dat waar te maken is) Omdat de wereld bevolking sneller gegroeid is dan de olie productie piekte de olieproductie per capita in 1979. ().
Rond 2005 waren alle olie producerende landen met uitzondering van Saudi Arabie op hun maximale productie of daarover heen. Het aanbod krimpt terwijl de vraag blijft toenemen. Het betekent niet dat de olie op is maar we zitten wel rond het punt dat er wereldwijd minder olie beschikbaar komt dan dat er vraag is.
Dat punt is wat Hubbert peak-oil noemde en de grote vraag is hoe het daarna verder gaat. Daarover in een volgende post meer.